Dierensche Boys F1 – ESA F2

Geplaatst op Geplaatst in Verslagen

Winnen is erg leuk en verliezen is gewoon heel erg vervelend. Gelijkspelen is eigenlijk een beetje niks voor een F-team. En ik moet zeggen dat wanneer je wint het ook een stuk makkelijker is om een wedstrijdverslag te schrijven.

Vandaag, 8 maart, mochten we thuis spelen tegen ESA F2. Vooraf inschatten wat onze kansen waren was lastig, want ESA F2 had minder wedstrijden gespeeld dan wij. Omdat onze coach, Han Haverkamp, er niet bij kon zijn en omdat onze andere coach, papa Lars, in Taiwan zat voor zijn werk had onze “maandagavond coach” aangeboden ons team te willen begeleiden. Dat was voor de jongens van de F1 reuze interessant, want Charles pakte het allemaal heel officieel aan. Er werden echt bidons gevuld, er werd vooraf in de kleedkamer op het bord uitgetekend wat de beste posities zouden zijn en dit werd ook heel duidelijk uitgelegd aan de Boys. Maar wat ook interessant was, was dat de ouders de kleedkamer uitgestuurd werden. Ze zijn tenslotte 8 en 9 jaar en dan zou je je toch zelf moeten kunnen omkleden. Het duurde wat langer dan normaal, maar uiteindelijk was iedereen in de voetbalkleren en konden we naar boven voor de warming-up. Na de warming-up nog weer even naar beneden om aan iedere speler te vertellen wat zijn of haar plek was op het veld en daarna als één team weer naar boven. Ik kan je zeggen dat de jongens het allemaal reuze spannend, maar toch ook leuk vonden.
Keurig om 10.00 uur werd er afgefloten door onze scheidsrechter en kon de wedstrijd beginnen. ESA bleek best een aardig team te hebben en was regelmatig gevaarlijk. Al vrij vlot maakte ESA 0-1 en het leek wel of onze jongens de vakantie in de benen hadden, onze spelers wisten elkaar niet te vinden en veel dribbelacties liepen dood op een voet van de tegenstander. En voor Jordy was het extra zwaar, want hij had de F2 al geholpen en dus al een wedstrijd gespeeld. Dit konden we goed merken. Toch wisten we het tot de rust op 0-1 te houden en zo gingen we naar beneden om wat te drinken.
Na de rust weer vol goede moed naar boven, en we wisten al vrij snel de stand op 1-1 te brengen. Maar ook nu leek het of de jongens moe waren en we de bal niet goed vooruit gerold kregen. Onze keeper, Senne, had er ook moeite mee en kreeg nog 3 ballen om zijn oren die hij er niet uit wist te houden. De eindstand: 1-4. We zullen maar zeggen dat het aan de vakantie heeft gelegen, maar ook hier leren we van en volgende week gaan we er weer vol goede moed tegen aan, dan mogen wij naar ESA toe, maar nu tegen de F5. Charles Reichert super bedankt voor het coachen van de F1, we hopen dat wij, indien nodig, vaker een beroep op je mogen doen.